Aidata Faiz, İşçiye Sabır: Bu Nasıl Adalet?

Aidata Faiz Var, Ä°ÅŸçinin Alacağına Sabır Var!

6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu Ä°ÅŸ SözleÅŸmesi Kanunu açık ve nettir.

Ä°ÅŸveren, iÅŸçiden kestiÄŸi sendika aidatını en geç bir ay içinde sendikaya ödemek zorundadır. Ödeme gecikirse de bankaların uyguladığı en yüksek faiz oranı uygulanır. Yani aidat gecikmeye gelmez, hemen faiz iÅŸler.

Peki aynı durum iÅŸçinin alacağı için neden geçerli deÄŸildir?

Toplu iÅŸ sözleÅŸmesi süreçlerine bakıyoruz. Protokol görüÅŸmeleri aylarca sürüyor, sözleÅŸmeler 3–4 ay gecikmeyle imzalanıyor. Sonra iÅŸçinin geriye dönük alacakları aylar sonra ödeniyor. Ama bu gecikmelerde ne faiz var, ne yaptırım var, ne de güçlü bir tepki var.

Aidat söz konusu olunca kanun hatırlanıyor,

Ä°ÅŸçinin alacağı söz konusu olunca sabır tavsiye ediliyor.

Bu nasıl bir adalet anlayışıdır?

Sendika aidatı iÅŸçinin maaşından her ay tıkır tıkır kesiliyor. Ä°ÅŸçinin parası söz konusu olunca “süreç devam ediyor, görüÅŸmeler sürüyor, bekleyin” deniliyor. Ä°ÅŸçi beklemeye, sabretmeye, idare etmeye alışsın isteniyor.

Asıl sorulması gereken soru şudur:

Sendikalar aidat konusunda gösterdiÄŸi hassasiyeti, iÅŸçinin alacağı konusunda neden göstermiyor?

EÄŸer bir yerde gecikme varsa ve bunun bir yaptırımı yoksa, o gecikme sürekli hale gelir. Bugün 3 ay geciken sözleÅŸme yarın 6 ay gecikir. Çünkü bedelini ödeyen yoktur, bekleyen hep iÅŸçidir.

Buradan iÅŸçi kardeÅŸlerime açık bir çaÄŸrı yapmak istiyorum:

Sendika sizin paranızla ayakta duran bir yapıdır.

Sendika yöneticileri o koltuklarda sizin aidatlarınız sayesinde oturmaktadır.

O halde hesap sormak da sizin en doğal hakkınızdır.

Sormamız gereken soru çok basit:

Aidat gecikince faiz var da, iÅŸçinin alacağı gecikince neden faiz yok?

Aidat bir ay gecikince kanun var da, iÅŸçinin alacağı aylarca gecikince neden kimse konuÅŸmuyor?

Ä°ÅŸçi güçlü olmak istiyorsa önce hakkını bilecek, sonra da hakkını arayacak.

Unutmayın, sorgulamayan iÅŸçi kaybetmeye mahkûmdur.

Hak verilmez, alınır.

Sessiz kalan iÅŸçi ise her zaman en son duyan, en geç alan ve en çok kaybeden olur.

Åžerife AKDEMÄ°R 

Genel BaÅŸkan Yardımcısı